En de winnaar is…………

Even tijd voor jezelf

Even tijd voor jezelf!!

Woensdagavond, ik zit op de bank en heb het eten net op. In één keer komt bij mij de gedachte…….oh ik moet een winnaar bekend maken voor het boek
“Haar naam is Poppy Day”.

Tja ik kan zelf niet kiezen wie er een boek wint, maar dat wilt mijn eigen militair wel doen.
Met zijn ogen trouw dicht wijst hij een naam aan en spieken mag niet van mij 🙂

Het valt mij op dat er dit keer ook mannen hebben gereageerd voor hun vrouw (hoe lief is dat!!)
Ik heb bewust een keus gemaakt tussen een verloting voor Twitter en een verloting voor alle likes op Facebook.
Via alle kanalen zijn er reacties gekomen, ook weer via pb dus ook die loten allemaal mee.

En de winnaar is………….

(tromgeroffel) 😉

De winnaar voor het boek via Twitter is geworden……… Robert Vlot.
Robert stuur mij even weer een pb met je adres gegevens. Dan ga ik het doorgeven en wordt het boek zo snel mogelijk naar je verzonden.

De winnaar voor het boek via Facebook is geworden………Jeanine Jansen-Dokter.
Jeanine stuur mij ook even een pb met je adres gegevens. Dan ga ik er voor zorgen dat het boek zo snel mogelijk naar je verzonden wordt.

Gefeliciteerd allebei!!! Cover Poppy Day NL plano.indd

Voor de overige mensen…..sorryyyyyy. Wie weet een volgende keer. Er zal vast wel weer een keer een mooie actie komen 🙂

Wil je het boek graag lezen dan kun je het natuurlijk ook zelf bestellen.
Dit doe je bij de uitgever Aerial Media Compagny
Oh en alvast een tip……vanaf 9 november betaal je € 10.- ipv 17.95

Tot snel weer allemaal

Thuisfront ontmoetingsdag 10 oktober 2015

Allereerst………het is nog mogelijk om je aan te melden voor de thuisfront ontmoeting dag!!

En zo is het!

     Zo voelt het soms wel, maar dat ben je niet!!

 

 

Tijdens een uitzending kennen wij allemaal de thuisfrontdagen. Deze zijn door mij altijd als zeer prettig ervaren. Je ervaringen kunnen delen, maar ook aan 1 woord genoeg te hebben. Een dag van herkenning noem ik het maar.
Is de uitzending voorbij dan merk je toch dat je in een “gat” valt. De thuisfrontdagen zijn voorbij, de militair is weer aan het werk, en het normale leven is weer begonnen (voor zover je kan spreken over een normaal leven met een militair). En toch mis ik juist ook dan de contacten met mede thuisfronters.

Wij blijven altijd tegen bepaalde zaken aanlopen als thuisfront. Voor mij persoonlijk blijft mijn grootste struikelblok de omgeving die geen tot weinig begrip heeft. De “domme” opmerkingen die er regelmatig in een gesprek vallen……..oh je man krijgt een mooie loonsverhoging hé (uitleggen dat dit toch wel enorm tegenvalt en als het wel zo zou zijn…..dan is het nog eens terecht verdiend denk ik dan!) Of de vraag en grappige opmerkingen over het munitie tekort………..haha haha oefenen met pang pang…….tja, niet leuk om dit keer op keer te moeten horen. Zo kennen wij als thuisfront alle vooroordelen wel dromen lijkt mij.

Altijd blijf ik het uitleggen en soms leidt dit tot stevige discussies. Ach ja mijn eigen schuld……..ik had tenslotte ook beter moeten weten en verliefd moeten worden op een burgerman 😉

In een vorig blog heb ik gevraagd om jullie ideeën en belangstelling om elkaar te ontmoeten. Nou die belangstelling is er zeer zeker!!

En nu…….gaat het langzaam vorm krijgen. En ja, ik als mens vind het spannend, maar zeker erg leuk dat het er echt van gaat komen.
Inmiddels ben ik bezig geweest met het in elkaar zetten van een ontspannen programma. Ga je alleen bij elkaar zitten en een kop thee drinken of ga je het anders inkleden was de vraag die mij wel slapeloze nachten bezorgde. De een wil dit, de ander wil dat. Dus gaan we het een klein beetje combineren.

Na een geweldig overleg met het Veteranen Instituut en Stichting de Basis kan ik dus vertellen dat dit gaat gebeuren onder hun dak in Doorn (vlakbij Utrecht). Ik heb er enorm veel zin. En wat vooral mooi is……het is een geweldige locatie (centraal in het midden van het land), een prachtig gebied, een mooie ontspannen sfeer en als kers op de taart………..zij begrijpen ons als thuisfronters!!
De laatste puntjes worden nu op de i gezet om te zorgen dat iedereen ook de kans heeft om elkaar te ontmoeten.

Het ontmoeten is mogelijk op 10 oktober vanaf 10.00 uur tot 14.00 uur. Daarna en zeker ook tussendoor heb je de tijd om thuisfront waar jij je prettig bij voelt te ontmoeten. Want dat is de opzet van 10 oktober. Elkaar ontmoeten, leren kennen. Mijn persoonlijke doel daarin is toch wel dat je naar huis gaat met misschien wel een paar zeer leuke en prettige contacten die je hieraan over houdt. Zodat op het moment dat je ergens tegen aanloopt ook weet met wie je contact kunt opnemen, maar ook om eens lekker van je af te kletsen met iemand die jou begrijpt. Tenslotte hebben wij als thuisfronters meestal al aan 1 woord genoeg, omdat we elkaar begrijpen.

Onlangs kreeg ik een email van iemand die het best eng vind om zomaar ergens naar toe te gaan en daar andere “vreemde” thuisfronters te ontmoeten. Bedenk…..dat is het voor ons allemaal. Ik zelf stap rustig (dat lijkt zo aan de buitenkant) overal op af, maar diep van binnen raast het bij mij dan ook van de spanning. Dit is gezonde spanning en ik heb al diverse malen ondervonden dat dit niet nodig is. Dus zet je hierover heen en dan maken we er een top ontmoeting van!

Er is nog plek over dus als je nog interesse hebt meld je dan aan! Dat kan via een email naar mijn emailadres vrouwvan@outlook.com.

Je mag mij altijd (ook met andere vragen) een email sturen via het mailadres vrouwvan@outlook.com

PS: de mensen die zich al hadden aangemeld krijgen dit weekend ook een email van mij.

Tot snel!!

 

wpid-screenshot_2015-04-29-12-37-02-1.png

Een aanrader voor het thuisfront: film Testament of Youth

Ik schrijf even een kort blog. Zelf ben ik druk bezig met de voorbereidingen van onze vakantie. Wat een heerlijk vooruitzicht!
Samen met mijn militair even weer ontsnappen aan de hectiek van het leven. Samen lekker genieten en tijd voor elkaar hebben. Meer heeft een mens niet nodig toch!

Voordat ik vertrek wil ik het volgende met jullie delen:
Thuisfront in onze tijd is niet altijd makkelijk daar kunnen wij het over eens zijn. Zelf heb ik regelmatig gesproken met thuisfront van militairen uit de WOII en de periode daarna. Dan ga je toch echt anders denken over hoe wij het nu hebben. Dan kom ik tot het besef dat het toch wel fijn is dat wij regelmatig contact e.d. hebben met onze militair in het uitzendgebied.
Hoe moet het dan geweest zijn tijdens WO I? Daarover is nu een film gemaakt en die gaat morgen in première in de bioscoop!

Testament_Of_youth_7   Testament_Of_Youth_5  Testament_Of_Youth_1  Testament_Of_Youth_6

Een korte beschrijving van de film:

1914:Schrijfster en feministe Vera Brittain (Alicia Vikander, A Royal Affair en Ex_Machina) is haar tijd ver vooruit als ze op 18-jarige leeftijd besluit om aan de Universiteit van Oxford Engelse literatuur te gaan studeren. Haar vader stemt schoorvoetend in met zijn dochters droom en laat haar toelatingsexamen doen. Hoewel Vera eigenlijk niets moet weten van het huwelijk, valt ze als een blok voor Roland Leighton (Kit Harington, Game of Thrones), een vriend van haar broer. Maar dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit en Vera’s broer en Roland vertrekken naar het front. Vera beseft dat ze niet in Oxford kan toekijken en geeft zich onder luid protest van haar ouders en haar decaan vrijwillig op als verpleegster. Haar zorgeloze leven verandert in een onzeker bestaan waarin ze levensbepalende keuzes moet maken.
Regie: James Kent
Met: Alicia Vikander, Kit Harington, Hayley Atwell, Dominic West, Emily Watson
Vanaf 11 juni in de bioscoop


Het moet een treffende film zijn (ik moet hem zelf ook nog kijken, maar dat ga ik zeker doen). Een geliefde (haar vriend) en een dierbare (haar broer) vertrekken naar het front. Hoe gaat dit thuisfront om met alle moeilijke beslissingen en angsten.  Zelf kan ik mij daar al alle gevoelens en emoties bij voorstellen.  TestamentOfYouth_Poster

Ik geef een prijzenpakket weg met daarin:
– Een dagboekje (in de stijl van de film…….leuk om in te schrijven……..misschien als je eigen militair weg is)
– Het boek Testament of Youth (Engels geschreven, als je het zelf niet prettig vind lezen kun je er altijd iemand anders gelukkig mee maken)
En…….. 2 vrijkaarten voor de bioscoop voor de film Testament of Youth!!!!!!!!! (de vrijkaarten kun je inleveren in iedere bioscoop waar de film gedraaid wordt)

Wil jij nou ook kans maken op dit prijzenpakket…………like dan even dit bericht via mijn Facebookpagina. Heb je geen Facebook en wil je alsnog graag meedoen stuur mij dan even een DM via Twitter of een email via vrouwvan@outlook.com

Delen van dit blog en/of Facebook/Twitter bericht mag natuurlijk. Hoe meer thuisfront hiervan op de hoogte is hoe beter natuurlijk. Voor ons als thuisfront is het  namelijk een heel herkenbaar onderwerp.

Rondom 18 juni maak ik de winnaar bekend van het prijzenpakket via dit blog/Facebook en Twitter.

Tot snel weer!

ps: binnenkort nog een leuke winactie dus hou het in de gaten.

Thuisfront ontmoetingsdag!

Vraag? Ik hoor zo vaak dat jullie graag eens met ander thuisfront in contact willen komen. Dit heeft mij aan het denken gezet en ik dacht…..dit moet toch te realiseren zijn.

Tijdens een missie is het contact tussen thuisfronters er meestal wel (denk aan de thuisfront contact dagen ), maar ook wanneer er geen missie draait is die behoefte er. Soms juist ver voor of ver na een missie. Misschien is jou partner altijd weg op oefening en wil jij ook graag met ander thuisfront in contact komen.

Wat ik laatst ook al schreef….thuisfront heeft onderling meestal al genoeg aan 1 woord.

Dus wat vind je van…laagdrempelig contact in een ontspannen sfeer om ervaringen met elkaar delen of ander thuisfront op een leuke manier ontmoeten. Wie weet klikt het wel zo met iemand dat er telefoonnummers uitgewisseld worden zodat je ook contact met ander thuisfront blijft  houden. Gezien de vraag hiernaar en de berichten die ik ontvang ga ik ervan uit dat hier behoefte aan is.
– Zou jij bij een thuisfront ontmoeting aanwezig willen zijn?
– Wat zou de beste dag zijn…..een zaterdag, zondag of gewoon een doordeweekse dag?
– Hoelang? Een dagdeel of een hele dag. – En kies je dan liever voor een ochtend, middag of avond?
– Heb je behoefte aan informatie op zo’n dag en zo ja……geef aan wat voor een informatie je graag wilt.
– Of…..wil je liever alleen andere thuisfronters ontmoeten?

Ik hoor het graag van jullie.
Even nog een opmerking ivm veiligheid: zorg bij openbaar reageren via Facebook of Twitter dat je jouw profiel privé hebt staan of reageer via een prive bericht. Je mag mij ook een email sturen via het mailadres vrouwvan@outlook.com

image

Zonder thuisfront geen inzet.

Wat een aparte dag heb ik achter de rug en die wil ik toch ook met jullie delen. Samen met funnymrs en nog een thuisfronter zijn wij benaderd door het AFMP om mee te gaan naar de tweede kamer voor het aanbieden van het onderzoeksrapport. Tja…..daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk!

Vanmorgen al vroeg van huis vertrokken. Afgesproken met de andere thuisfronters om samen het laatste stuk naar Den Haag te rijden. Ondertussen in de auto al een gekwebbel van jewelste. En het leuke is dat alles zo herkenbaar is. De zekerheden en de onzekerheden van ons leven snappen wij allemaal. Heerlijk om aan één woord genoeg te hebben. Het wordt allemaal gelijk begrepen als er één van ons iets verteld. Gelijk weer die verbonden sfeer. En dat terwijl wij allemaal ergens anders vandaan komen. Onze mannen allemaal ander werk doen en wij kennen elkaar niet eens. 1 keer eerder hebben wij elkaar kort ontmoet, een jaar geleden.

overhandigen onderzoeksrapport

overhandigen onderzoeksrapport

Even verder over vandaag. Ik heb er een poosje geleden aandacht voor gevraagd: de AFMP heeft een onderzoek gedaan onder het thuisfront. De uitslag was nu bekend en deze werd dus aangeboden aan 2 leden van de Tweede Kamer. Namelijk aan mevrouw Eijsink van de PvdA en de heer Segers van de CU. Zij hebben vorig najaar een motie ingediend voor meer aandacht voor het thuisfront.

Even komt de twijfel wanneer ik gevraagd wordt om mee te gaan. Waar ik over twijfel is dat er ook n.a.v. het onderzoek dingen uit komen die ik niet herken. Zo heb ik geen ervaring met het gezinsleven én kinderen van een militair. Ik kan mij wel inleven, maar vind niet dat ik hier iets over kan zeggen. Ook een paar andere zaken verbazen mij persoonlijk. Ben ik dan wel de persoon om mee te gaan om dit rapport aan te bieden? Na overleg met mijzelf en besluit ik om te gaan en gewoon ook bij mijzelf te blijven. Ik heb geen negatieve ervaringen met Defensie. Ik weet wel een paar zaken die anders zouden kunnen. Ik besluit dus om deze zaken naar voren te brengen.

In Den Haag aangekomen gaan wij naar het terras waar wij hebben afgesproken met de AFMP. Een journalist van radio éénvandaag sluit ook aan. Van te voren zijn wij al gevraagd of wij onze ervaringen evt. willen vertellen dus wij staan niet voor het blok. Wil je niet dan is het ook gewoon goed. Ik heb besloten om hier wel aan mee te merken. Gezamenlijk gaan we naar de tweede kamer. Indrukwekkend om daar zo naar binnen te gaan. Natuurlijk gaat dit niet zonder slag of stoot en dat is maar goed ook. De boel moet goed beveiligd zijn dus alle begrip dat we eerst door een poortje heen moeten. Ik zeg eerlijk het was prachtig weer dus ik heb een jurkje aan met laarzen. Neeeee denk ik bij mijzelf wanneer ik iedereen de laarzen zie uitdoen……potjandorrie ik heb knal roze sokken aan……….sta ik hier mooi voor gek 😉vrouwvanmilitair

Natuurlijk begint het poortje bij mij te piepen. Oh gelukkig, ik mag mijn laarzen aanhouden en het zijn mijn haarschuifjes die zorgen voor het piepen…..en die hoef ik gelukkig niet allemaal te verwijderen. Oké, binnen dus…… bezoekerspasje ophalen en dan verder naar binnen toe. Toch wel apart om daar als normaal mens te zijn. Ik zie wat bekende gezichten van Kamerleden. Hee denk ik “jou heb ik wel eens of tv gezien”. De Tweede Kamerleden komen ook bij ons. Er wordt gewoon even gekeuveld over het weer en de gespannen sfeer (dat is het toch wel een klein beetje voor ons thuisfronters) wordt gelijk een ontspannen sfeertje. Het rapport wordt aangeboden. Wij vertellen nog wat over onze ervaringen. Gelukkig wordt dit allemaal heel positief ontvangen. De Tweede Kamerleden bedanken ons trouwens enorm voor onze inzet als thuisfront. Ook wel eens leuk om te horen toch!! En dan is het zo al weer voorbij.

Nog een interview met de radio. Ook heel apart trouwens. Als vrouw van militair al diverse interviews gegeven, ik ben erachter……radio is iets heel anders. Oppassen dat ik niet stuntel met mijn zinnen die ik uitspreek denk ik bij mijzelf. Maar ach, ik ben ook maar een mens en zie wel waar het schip strand. Leuk interview met de 3 thuisfronters. Deze is trouwens vanmiddag op de radio 1 uitgezonden om half 3 en een vervolg om half 4. Hierbij ook de link http://www.radio1.nl/item/284312-Te

Nog even een bakkie doen op het terras en weer op weg naar huis. Ik kijk terug op weer een leuke dag met hopelijk meer begrip voor ons als thuisfront. En dat is waar ik mij voor in zal blijven zetten net zoals de waardering en erkenning voor onze militairen en veteranen. vrouwvanmilitair

Tot zover even deze blog. Ik vond toch dat ik even een kort verslag moest schrijven en met jullie moest delen.

Tot snel weer!

Word ook een dagboekheld!

 

Ik wil even het volgende onder jullie aandacht brengen. Toen mijn militair op missie ging naar Afghanistan hebben hij en ik allebei een dagboek bijgehouden. Voor hem zelf werd het een boekje waarin hij schreef wat hij die dag had gedaan. Als hij het nu nog naleest weet hij precies wat hij ermee bedoelde………..voor mij is het abracadabra al die afkortingen. Hahaha, maar hij legt mij rustig uit wat het betekent en wat hij gedaan heeft. Tja en dan mijn eigen dagboekje……  iedere dag erin geschreven………..en wat is het leuk om na te lezen.

Daarom wil ik ook graag onderstaand project steunen. Omdat ik zelf uit ervaring weet hoe belangrijk het is om een dagboekje bij te houden wanneer je beide met een missie bezig bent. Het is een geweldig naslag werk wat ik nu soms nog wel eens lees.

Eva en Margaret zijn 2 studentes aan de Universiteit van Tilburg. Zij hebben samen een actie opgezet om het dagboekjes project te laten voortbestaan. Omdat ik zelf uit ervaring weet hoe belangrijk dit is voor militair en thuisfront deel ik hun bericht met jullie en hoop ik dat ook jullie dit project steunen.

Dagboekjes

Dagboekjes

Wat doe je als je een half jaar of langer van huis bent? Militairen leven in twee werelden: die van Defensie en die van het thuisfront. Tijdens uitzending zijn militair en thuisfront lange tijd van elkaar gescheiden, en kunnen ze niet zomaar alles met elkaar delen. Gemiste ervaringen kun je niet herleven. Wat je wel kunt doen is ervaringen achteraf delen met elkaar. Door dagboekjes uit te delen aan militairen die worden uitgezonden en hun thuisfront, wil Hulp voor Helden de kloof tussen beide levens helpen overbruggen. Het bijhouden van een dagboek biedt een uitlaatklep tijdens de missie en helpt elkaar achteraf snel bij te praten. Onder de naam Dagboek voor Helden hebben wij – twee studentes aan de Universiteit van Tilburg – een actie opgezet om het dagboekjesproject te laten voortbestaan. Word ook een dagboekheld. Bekijk op www.dagboekvoorhelden.blogspot.nl hoe jij deze actie kunt steunen.

Groetjes van de dagboekhelden, Eva en Margaret.

Ik wil jullie ook vragen om dit bericht zoveel mogelijk te delen. Hoe meer mensen dit project steunen….hoe meer militairen én thuisfront een middel hebben om de gemiste momenten toch te kunnen delen!

Tot snel weer!

 

Wij konden onze dag in vrijheid vieren!

Zoals al eerder geschreven had ik even de tijd nodig om enkele dingen een plek te geven. Met ons gaat het goed. Wij genieten van het samenzijn en van het thuis zijn. Natuurlijk wel gewoon aan het werk, maar ’s avonds mijn militair thuis is wel zo prettig.

Ik had jullie beloofd om terug te komen op onze trouwdag. Waarom ik dit alsnog na die lange periode doe? Omdat ik jullie wil vertellen hoe indrukwekkend en mooi en onze dag was. Nou is als het goed is je trouwdag één van de mooiste dagen van je leven. Bij ons stond de trouwdag niet alleen in teken als de mooiste dag, maar hebben wij ook herdacht. Op onze bruiloft liep als rode draad “operatie marketgarden”. Zoals jullie wel weten hebben wij een Engelse Veteraan uit de tweede wereldoorlog in huis gehad. Onze veteraan (zoals wij hem liefkozend noemen) is in januari 2014 overleden. Helaas heeft hij onze trouwdag niet mee kunnen maken.

Op het moment dat wij aan het zoeken waren naar een locatie om te trouwen riep ik naar mijn man “waarom trouwen wij niet in Oosterbeek”? Wij wonen er niet, maar komen er wel regelmatig. Mijn man ( ja dat mag ik nu echt zeggen hahaha, het staat nog wel raar zo op mijn beeldscherm) heeft mij jaren geleden tijdens onze eerste date meegenomen naar Oosterbeek. Romantische plek voor een eerste date hé hahahaha. Dat zegt wel iets over zijn interesse. Hij wilde graag dat ik zou zien wat er in Oosterbeek is gebeurd. Daar liepen we dan jaren geleden………smoorverliefd…………..door Oosterbeek. Hij nam mij mee naar het museum, de oude kerk en de begraafplaats.  Niet echt een plek voor een eerst echt uitstapje. Toch wist mijn militair mij daar gelijk te raken door zijn uitleg en geduld om mij precies te vertellen wat daar gebeurd is tijdens de 2de wereldoorlog. Hier sloeg de vonk dus echt over bij mij. Toen wij onze Engelse Veteraan in huis kregen (65jarige herdenking) ben ik mij nog meer gaan verdiepen in “de slag om Arnhem” en dan voornamelijk het gebied van Oosterbeek. Juist door de informatie van onze Veteraan kwam het nog dichter bij. Dus……..voor mij was het een perfecte plek om te gaan trouwen in Oosterbeek. Echter had ik niet gerekend op de gedachte van mijn militair. Trouwen in Oosterbeek is goed, een mooi idee, maar dan wil ik trouwen op 17 september……………was zijn antwoord. Dit was de dag dat het precies 70 jaar geleden was dat “operatie marketgarden” begon. Tja……….. ga dat maar eens regelen!

Wij zijn dan ook een behoorlijk tijd bezig geweest met de voorbereidingen en vooral om overal toestemming voor te krijgen. Wij wilden namelijk graag dat onze huwelijksvoltrekking plaats zou vinden in De oude kerk van Oosterbeek. En dat op 17 september terwijl het de 70 jarige herdenking is! De kerk is de hele week gesloten voor huwelijken. Toch ons verhaal bij het kerkelijk bureau neergelegd. Zij gingen overleggen. Na enkele spannende weken kregen wij het akkoord om ons “burgerlijk” huwelijk te voltrekken in de Oude Kerk. Kerkelijk bureau…………en dan speciaal Kathy………..bedankt voor de hulp!

En dan de grote dag
ja, ik sla even een stukje over want anders wordt het helemaal zo’n lang verhaal.
Wij trouwen in aanwezigheid van een klein clubje familie en dierbare mensen. De locatie voor de rest van de dag was Hotel Dreijeroord. Een prachtig hotel ook wel genoemd “The White House” (enorm jammer, maar inmiddels heeft dit familiehotel zijn deuren moeten sluiten). Voor ons was er geen twijfel over deze plek. Het hotel heeft nog de uitstraling of je terug gaat in de tijd. En dan niet omdat het oudbollig is, maar omdat dit paste in de sfeer van het hotel. Dit hotel werd dan ook alle jaren nog veel bezocht door veteranen. Voorwerpen uit de oorlog, maar ook oude foto’s hangen her en der door het hotel heen. Het ademt nog oude sfeer om het maar zo uit te leggen. Wij zijn de dag van te voren al aangekomen om niet op de grote dag te hoeven stressen. Het hotel zit al redelijk vol met Engelsen. Veel kinderen van veteranen, maar ook nog een paar veteranen. Het worden er steeds minder natuurlijk.  Oud, maar vol energie, voor hun gaan de herdenkingen weer beginnen. Sommige zijn al dagen lang druk, want overal wordt naar hun komst uitgekeken.

17 september: Het is in jaren niet zo’n mooi weer geweest. Het was zelfs zweten in mijn jurk 🙂
’s morgens foto’s wezen maken bij het museum “Hartenstein” In de tuin en op het bordes. Het bordes en de oude ingang op de achtergrond. Daarna door naar de Rijn. Hier heeft onze eigen veteraan enorm gevochten dus dit was voor ons plek die bezocht moest worden. De laatste locaties voor foto’s was bij de kerk zelf. Allemaal plekken waar enorm gevochten is tijdens de 2de wereldoorlog. Oké, het was misschien een beetje naïef van ons. We wisten wel dat er iets bekijks zou komen, maar dat het zoveel zou zijn hadden wij echt nooit verwacht. Ik heb nog nooit zoveel handen geschud en felicitaties gehad van mensen die ik totaal niet ken! Ons huwelijk gaat helemaal goed komen want ik heb nog nooit zo vaak “god bless you” gehoord. Veel Engelsen (kinderen van veteranen en veteranen zelf) kwamen even een hand geven of riepen ons toe. Nederlanders die op hun fietsje genoten van het mooie weer stopten om te blijven kijken. Zoveel bedankjes van mensen om juist op deze dag te gaan trouwen. Overweldigend was het allemaal. Nou vielen wij ook wel op. Meer als dat we voorzien hadden. Mijn man in zijn mooie ceremoniële tenue was al een enorme verschijning. En ach……zelf zag ik er ook niet verkeerd uit hahahahaha een beetje verwaand mag op je trouwdag toch! Het vervoer voor ’s middags waren oude auto’s (jeeps en er reden een paar originele motors mee e.d.). Origineel militair vervoer uit de 2de wereldoorlog. Onze jeep was zelfs gebruikt in Oosterbeek. Zulke auto’s trekken natuurlijk veel aandacht. En natuurlijk…..hoe indrukwekkend is het om de collega’s van mijn man te zien staan tijdens de militaire erehaag en welkom geheten te worden.

Ik ga nu niet alles hier neerschrijven. Toch wil ik jullie nog mee nemen naar 2 momenten. Voor ons beide hele bijzondere momenten. Sinds het overlijden van onze veteraan hebben wij contact met zijn zoon en schoondochter. Zij wisten dat wij gingen trouwen en vroegen ons of zij mochten komen kijken. Zij waren toch in  Nederland voor de herdenkingen. Hoe bijzonder om deze mensen op onze trouwdag terug te zien. Hun vader kon er niet meer bij zijn, maar zij hebben dit trieste gevoel helemaal weggenomen. Een emotioneel moment toen ons ringkussen aan hun getoond werd. Hierin hadden wij namelijk de badge verwerkt van hun vader/schoonvader met daarboven op onze ringen. Zo was onze veteraan en toch nog een beetje bij. Zeer bijzonder dit.

Aan het eind van de dag zijn wij samen met de fotograaf naar de begraafplaats geweest. Wij hebben hier een krans gelegd voor alle gevallenen tijdens de slag om Arnhem. Het was aan het eind van de middag. De zon ging al een klein beetje onder. Er waren maar enkele mensen op de begraafplaats. Gelukkig maar, want ik voelde mij toch een beetje ongemakkelijk in mijn trouwjurk om daar aan te komen lopen. Dat gevoel was trouwens snel weg want wij merkte al snel dat we alleen maar respect kregen van de mensen die aanwezig waren. Op deze begraafplaats zijn wij met z’n tweetjes zo vaak geweest. Even een bloemetje leggen voor alle gevallenen en sinds kort leggen we dus ook een bloemetje voor onze eigen veteraan (die gewoon in Engeland begraven is) En nu op deze dag………….70 jaar naar het begin van de “slag om arnhem” ………………….onze trouwdag………… staan wij stil bij wat zij hebben gedaan. Wij staan stil bij de omgekomen militairen en hun thuisfront…………gewoon even samen stil staan en niemand meer om je heen zien. Kippenvel en zachtjes vullen onze ogen zich met tranen. Wat zijn wij dankbaar dat wij deze dag ………zo in vrijheid mogen vieren!

dankbaar

dankbaar

De gelukkigs ballon werd al snel doorgeprikt. Helaas verloren wij kort hierna een dierbare vriend. Daarom heeft het zo lang geduurd voordat ik weer kon schrijven. Ik moest mijn gevoelens op een rijtje zien te krijgen. Van intens geluk naar diep verdriet. Mijn bruiloft stond in het teken van gedenken en herdenken met daarnaast alles in een militair sfeertje. Helaas de crematie enkele weken later weer. Het kwam te snel op te elkaar en was te confronterend. Op mijn bruiloft stond er een erehaag voor ons……….een paar weken later voor onze vriend die is overleden. Mijn volgende blog lees je meer.

Tot snel
vrouwvanmilitair