Thuisfront ontmoetingsdag!

Vraag? Ik hoor zo vaak dat jullie graag eens met ander thuisfront in contact willen komen. Dit heeft mij aan het denken gezet en ik dacht…..dit moet toch te realiseren zijn.

Tijdens een missie is het contact tussen thuisfronters er meestal wel (denk aan de thuisfront contact dagen ), maar ook wanneer er geen missie draait is die behoefte er. Soms juist ver voor of ver na een missie. Misschien is jou partner altijd weg op oefening en wil jij ook graag met ander thuisfront in contact komen.

Wat ik laatst ook al schreef….thuisfront heeft onderling meestal al genoeg aan 1 woord.

Dus wat vind je van…laagdrempelig contact in een ontspannen sfeer om ervaringen met elkaar delen of ander thuisfront op een leuke manier ontmoeten. Wie weet klikt het wel zo met iemand dat er telefoonnummers uitgewisseld worden zodat je ook contact met ander thuisfront blijft  houden. Gezien de vraag hiernaar en de berichten die ik ontvang ga ik ervan uit dat hier behoefte aan is.
– Zou jij bij een thuisfront ontmoeting aanwezig willen zijn?
– Wat zou de beste dag zijn…..een zaterdag, zondag of gewoon een doordeweekse dag?
– Hoelang? Een dagdeel of een hele dag. – En kies je dan liever voor een ochtend, middag of avond?
– Heb je behoefte aan informatie op zo’n dag en zo ja……geef aan wat voor een informatie je graag wilt.
– Of…..wil je liever alleen andere thuisfronters ontmoeten?

Ik hoor het graag van jullie.
Even nog een opmerking ivm veiligheid: zorg bij openbaar reageren via Facebook of Twitter dat je jouw profiel privé hebt staan of reageer via een prive bericht. Je mag mij ook een email sturen via het mailadres vrouwvan@outlook.com

image

Advertenties

Zonder thuisfront geen inzet.

Wat een aparte dag heb ik achter de rug en die wil ik toch ook met jullie delen. Samen met funnymrs en nog een thuisfronter zijn wij benaderd door het AFMP om mee te gaan naar de tweede kamer voor het aanbieden van het onderzoeksrapport. Tja…..daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk!

Vanmorgen al vroeg van huis vertrokken. Afgesproken met de andere thuisfronters om samen het laatste stuk naar Den Haag te rijden. Ondertussen in de auto al een gekwebbel van jewelste. En het leuke is dat alles zo herkenbaar is. De zekerheden en de onzekerheden van ons leven snappen wij allemaal. Heerlijk om aan één woord genoeg te hebben. Het wordt allemaal gelijk begrepen als er één van ons iets verteld. Gelijk weer die verbonden sfeer. En dat terwijl wij allemaal ergens anders vandaan komen. Onze mannen allemaal ander werk doen en wij kennen elkaar niet eens. 1 keer eerder hebben wij elkaar kort ontmoet, een jaar geleden.

overhandigen onderzoeksrapport

overhandigen onderzoeksrapport

Even verder over vandaag. Ik heb er een poosje geleden aandacht voor gevraagd: de AFMP heeft een onderzoek gedaan onder het thuisfront. De uitslag was nu bekend en deze werd dus aangeboden aan 2 leden van de Tweede Kamer. Namelijk aan mevrouw Eijsink van de PvdA en de heer Segers van de CU. Zij hebben vorig najaar een motie ingediend voor meer aandacht voor het thuisfront.

Even komt de twijfel wanneer ik gevraagd wordt om mee te gaan. Waar ik over twijfel is dat er ook n.a.v. het onderzoek dingen uit komen die ik niet herken. Zo heb ik geen ervaring met het gezinsleven én kinderen van een militair. Ik kan mij wel inleven, maar vind niet dat ik hier iets over kan zeggen. Ook een paar andere zaken verbazen mij persoonlijk. Ben ik dan wel de persoon om mee te gaan om dit rapport aan te bieden? Na overleg met mijzelf en besluit ik om te gaan en gewoon ook bij mijzelf te blijven. Ik heb geen negatieve ervaringen met Defensie. Ik weet wel een paar zaken die anders zouden kunnen. Ik besluit dus om deze zaken naar voren te brengen.

In Den Haag aangekomen gaan wij naar het terras waar wij hebben afgesproken met de AFMP. Een journalist van radio éénvandaag sluit ook aan. Van te voren zijn wij al gevraagd of wij onze ervaringen evt. willen vertellen dus wij staan niet voor het blok. Wil je niet dan is het ook gewoon goed. Ik heb besloten om hier wel aan mee te merken. Gezamenlijk gaan we naar de tweede kamer. Indrukwekkend om daar zo naar binnen te gaan. Natuurlijk gaat dit niet zonder slag of stoot en dat is maar goed ook. De boel moet goed beveiligd zijn dus alle begrip dat we eerst door een poortje heen moeten. Ik zeg eerlijk het was prachtig weer dus ik heb een jurkje aan met laarzen. Neeeee denk ik bij mijzelf wanneer ik iedereen de laarzen zie uitdoen……potjandorrie ik heb knal roze sokken aan……….sta ik hier mooi voor gek 😉vrouwvanmilitair

Natuurlijk begint het poortje bij mij te piepen. Oh gelukkig, ik mag mijn laarzen aanhouden en het zijn mijn haarschuifjes die zorgen voor het piepen…..en die hoef ik gelukkig niet allemaal te verwijderen. Oké, binnen dus…… bezoekerspasje ophalen en dan verder naar binnen toe. Toch wel apart om daar als normaal mens te zijn. Ik zie wat bekende gezichten van Kamerleden. Hee denk ik “jou heb ik wel eens of tv gezien”. De Tweede Kamerleden komen ook bij ons. Er wordt gewoon even gekeuveld over het weer en de gespannen sfeer (dat is het toch wel een klein beetje voor ons thuisfronters) wordt gelijk een ontspannen sfeertje. Het rapport wordt aangeboden. Wij vertellen nog wat over onze ervaringen. Gelukkig wordt dit allemaal heel positief ontvangen. De Tweede Kamerleden bedanken ons trouwens enorm voor onze inzet als thuisfront. Ook wel eens leuk om te horen toch!! En dan is het zo al weer voorbij.

Nog een interview met de radio. Ook heel apart trouwens. Als vrouw van militair al diverse interviews gegeven, ik ben erachter……radio is iets heel anders. Oppassen dat ik niet stuntel met mijn zinnen die ik uitspreek denk ik bij mijzelf. Maar ach, ik ben ook maar een mens en zie wel waar het schip strand. Leuk interview met de 3 thuisfronters. Deze is trouwens vanmiddag op de radio 1 uitgezonden om half 3 en een vervolg om half 4. Hierbij ook de link http://www.radio1.nl/item/284312-Te

Nog even een bakkie doen op het terras en weer op weg naar huis. Ik kijk terug op weer een leuke dag met hopelijk meer begrip voor ons als thuisfront. En dat is waar ik mij voor in zal blijven zetten net zoals de waardering en erkenning voor onze militairen en veteranen. vrouwvanmilitair

Tot zover even deze blog. Ik vond toch dat ik even een kort verslag moest schrijven en met jullie moest delen.

Tot snel weer!

Word ook een dagboekheld!

 

Ik wil even het volgende onder jullie aandacht brengen. Toen mijn militair op missie ging naar Afghanistan hebben hij en ik allebei een dagboek bijgehouden. Voor hem zelf werd het een boekje waarin hij schreef wat hij die dag had gedaan. Als hij het nu nog naleest weet hij precies wat hij ermee bedoelde………..voor mij is het abracadabra al die afkortingen. Hahaha, maar hij legt mij rustig uit wat het betekent en wat hij gedaan heeft. Tja en dan mijn eigen dagboekje……  iedere dag erin geschreven………..en wat is het leuk om na te lezen.

Daarom wil ik ook graag onderstaand project steunen. Omdat ik zelf uit ervaring weet hoe belangrijk het is om een dagboekje bij te houden wanneer je beide met een missie bezig bent. Het is een geweldig naslag werk wat ik nu soms nog wel eens lees.

Eva en Margaret zijn 2 studentes aan de Universiteit van Tilburg. Zij hebben samen een actie opgezet om het dagboekjes project te laten voortbestaan. Omdat ik zelf uit ervaring weet hoe belangrijk dit is voor militair en thuisfront deel ik hun bericht met jullie en hoop ik dat ook jullie dit project steunen.

Dagboekjes

Dagboekjes

Wat doe je als je een half jaar of langer van huis bent? Militairen leven in twee werelden: die van Defensie en die van het thuisfront. Tijdens uitzending zijn militair en thuisfront lange tijd van elkaar gescheiden, en kunnen ze niet zomaar alles met elkaar delen. Gemiste ervaringen kun je niet herleven. Wat je wel kunt doen is ervaringen achteraf delen met elkaar. Door dagboekjes uit te delen aan militairen die worden uitgezonden en hun thuisfront, wil Hulp voor Helden de kloof tussen beide levens helpen overbruggen. Het bijhouden van een dagboek biedt een uitlaatklep tijdens de missie en helpt elkaar achteraf snel bij te praten. Onder de naam Dagboek voor Helden hebben wij – twee studentes aan de Universiteit van Tilburg – een actie opgezet om het dagboekjesproject te laten voortbestaan. Word ook een dagboekheld. Bekijk op www.dagboekvoorhelden.blogspot.nl hoe jij deze actie kunt steunen.

Groetjes van de dagboekhelden, Eva en Margaret.

Ik wil jullie ook vragen om dit bericht zoveel mogelijk te delen. Hoe meer mensen dit project steunen….hoe meer militairen én thuisfront een middel hebben om de gemiste momenten toch te kunnen delen!

Tot snel weer!

 

Wij konden onze dag in vrijheid vieren!

Zoals al eerder geschreven had ik even de tijd nodig om enkele dingen een plek te geven. Met ons gaat het goed. Wij genieten van het samenzijn en van het thuis zijn. Natuurlijk wel gewoon aan het werk, maar ’s avonds mijn militair thuis is wel zo prettig.

Ik had jullie beloofd om terug te komen op onze trouwdag. Waarom ik dit alsnog na die lange periode doe? Omdat ik jullie wil vertellen hoe indrukwekkend en mooi en onze dag was. Nou is als het goed is je trouwdag één van de mooiste dagen van je leven. Bij ons stond de trouwdag niet alleen in teken als de mooiste dag, maar hebben wij ook herdacht. Op onze bruiloft liep als rode draad “operatie marketgarden”. Zoals jullie wel weten hebben wij een Engelse Veteraan uit de tweede wereldoorlog in huis gehad. Onze veteraan (zoals wij hem liefkozend noemen) is in januari 2014 overleden. Helaas heeft hij onze trouwdag niet mee kunnen maken.

Op het moment dat wij aan het zoeken waren naar een locatie om te trouwen riep ik naar mijn man “waarom trouwen wij niet in Oosterbeek”? Wij wonen er niet, maar komen er wel regelmatig. Mijn man ( ja dat mag ik nu echt zeggen hahaha, het staat nog wel raar zo op mijn beeldscherm) heeft mij jaren geleden tijdens onze eerste date meegenomen naar Oosterbeek. Romantische plek voor een eerste date hé hahahaha. Dat zegt wel iets over zijn interesse. Hij wilde graag dat ik zou zien wat er in Oosterbeek is gebeurd. Daar liepen we dan jaren geleden………smoorverliefd…………..door Oosterbeek. Hij nam mij mee naar het museum, de oude kerk en de begraafplaats.  Niet echt een plek voor een eerst echt uitstapje. Toch wist mijn militair mij daar gelijk te raken door zijn uitleg en geduld om mij precies te vertellen wat daar gebeurd is tijdens de 2de wereldoorlog. Hier sloeg de vonk dus echt over bij mij. Toen wij onze Engelse Veteraan in huis kregen (65jarige herdenking) ben ik mij nog meer gaan verdiepen in “de slag om Arnhem” en dan voornamelijk het gebied van Oosterbeek. Juist door de informatie van onze Veteraan kwam het nog dichter bij. Dus……..voor mij was het een perfecte plek om te gaan trouwen in Oosterbeek. Echter had ik niet gerekend op de gedachte van mijn militair. Trouwen in Oosterbeek is goed, een mooi idee, maar dan wil ik trouwen op 17 september……………was zijn antwoord. Dit was de dag dat het precies 70 jaar geleden was dat “operatie marketgarden” begon. Tja……….. ga dat maar eens regelen!

Wij zijn dan ook een behoorlijk tijd bezig geweest met de voorbereidingen en vooral om overal toestemming voor te krijgen. Wij wilden namelijk graag dat onze huwelijksvoltrekking plaats zou vinden in De oude kerk van Oosterbeek. En dat op 17 september terwijl het de 70 jarige herdenking is! De kerk is de hele week gesloten voor huwelijken. Toch ons verhaal bij het kerkelijk bureau neergelegd. Zij gingen overleggen. Na enkele spannende weken kregen wij het akkoord om ons “burgerlijk” huwelijk te voltrekken in de Oude Kerk. Kerkelijk bureau…………en dan speciaal Kathy………..bedankt voor de hulp!

En dan de grote dag
ja, ik sla even een stukje over want anders wordt het helemaal zo’n lang verhaal.
Wij trouwen in aanwezigheid van een klein clubje familie en dierbare mensen. De locatie voor de rest van de dag was Hotel Dreijeroord. Een prachtig hotel ook wel genoemd “The White House” (enorm jammer, maar inmiddels heeft dit familiehotel zijn deuren moeten sluiten). Voor ons was er geen twijfel over deze plek. Het hotel heeft nog de uitstraling of je terug gaat in de tijd. En dan niet omdat het oudbollig is, maar omdat dit paste in de sfeer van het hotel. Dit hotel werd dan ook alle jaren nog veel bezocht door veteranen. Voorwerpen uit de oorlog, maar ook oude foto’s hangen her en der door het hotel heen. Het ademt nog oude sfeer om het maar zo uit te leggen. Wij zijn de dag van te voren al aangekomen om niet op de grote dag te hoeven stressen. Het hotel zit al redelijk vol met Engelsen. Veel kinderen van veteranen, maar ook nog een paar veteranen. Het worden er steeds minder natuurlijk.  Oud, maar vol energie, voor hun gaan de herdenkingen weer beginnen. Sommige zijn al dagen lang druk, want overal wordt naar hun komst uitgekeken.

17 september: Het is in jaren niet zo’n mooi weer geweest. Het was zelfs zweten in mijn jurk 🙂
’s morgens foto’s wezen maken bij het museum “Hartenstein” In de tuin en op het bordes. Het bordes en de oude ingang op de achtergrond. Daarna door naar de Rijn. Hier heeft onze eigen veteraan enorm gevochten dus dit was voor ons plek die bezocht moest worden. De laatste locaties voor foto’s was bij de kerk zelf. Allemaal plekken waar enorm gevochten is tijdens de 2de wereldoorlog. Oké, het was misschien een beetje naïef van ons. We wisten wel dat er iets bekijks zou komen, maar dat het zoveel zou zijn hadden wij echt nooit verwacht. Ik heb nog nooit zoveel handen geschud en felicitaties gehad van mensen die ik totaal niet ken! Ons huwelijk gaat helemaal goed komen want ik heb nog nooit zo vaak “god bless you” gehoord. Veel Engelsen (kinderen van veteranen en veteranen zelf) kwamen even een hand geven of riepen ons toe. Nederlanders die op hun fietsje genoten van het mooie weer stopten om te blijven kijken. Zoveel bedankjes van mensen om juist op deze dag te gaan trouwen. Overweldigend was het allemaal. Nou vielen wij ook wel op. Meer als dat we voorzien hadden. Mijn man in zijn mooie ceremoniële tenue was al een enorme verschijning. En ach……zelf zag ik er ook niet verkeerd uit hahahahaha een beetje verwaand mag op je trouwdag toch! Het vervoer voor ’s middags waren oude auto’s (jeeps en er reden een paar originele motors mee e.d.). Origineel militair vervoer uit de 2de wereldoorlog. Onze jeep was zelfs gebruikt in Oosterbeek. Zulke auto’s trekken natuurlijk veel aandacht. En natuurlijk…..hoe indrukwekkend is het om de collega’s van mijn man te zien staan tijdens de militaire erehaag en welkom geheten te worden.

Ik ga nu niet alles hier neerschrijven. Toch wil ik jullie nog mee nemen naar 2 momenten. Voor ons beide hele bijzondere momenten. Sinds het overlijden van onze veteraan hebben wij contact met zijn zoon en schoondochter. Zij wisten dat wij gingen trouwen en vroegen ons of zij mochten komen kijken. Zij waren toch in  Nederland voor de herdenkingen. Hoe bijzonder om deze mensen op onze trouwdag terug te zien. Hun vader kon er niet meer bij zijn, maar zij hebben dit trieste gevoel helemaal weggenomen. Een emotioneel moment toen ons ringkussen aan hun getoond werd. Hierin hadden wij namelijk de badge verwerkt van hun vader/schoonvader met daarboven op onze ringen. Zo was onze veteraan en toch nog een beetje bij. Zeer bijzonder dit.

Aan het eind van de dag zijn wij samen met de fotograaf naar de begraafplaats geweest. Wij hebben hier een krans gelegd voor alle gevallenen tijdens de slag om Arnhem. Het was aan het eind van de middag. De zon ging al een klein beetje onder. Er waren maar enkele mensen op de begraafplaats. Gelukkig maar, want ik voelde mij toch een beetje ongemakkelijk in mijn trouwjurk om daar aan te komen lopen. Dat gevoel was trouwens snel weg want wij merkte al snel dat we alleen maar respect kregen van de mensen die aanwezig waren. Op deze begraafplaats zijn wij met z’n tweetjes zo vaak geweest. Even een bloemetje leggen voor alle gevallenen en sinds kort leggen we dus ook een bloemetje voor onze eigen veteraan (die gewoon in Engeland begraven is) En nu op deze dag………….70 jaar naar het begin van de “slag om arnhem” ………………….onze trouwdag………… staan wij stil bij wat zij hebben gedaan. Wij staan stil bij de omgekomen militairen en hun thuisfront…………gewoon even samen stil staan en niemand meer om je heen zien. Kippenvel en zachtjes vullen onze ogen zich met tranen. Wat zijn wij dankbaar dat wij deze dag ………zo in vrijheid mogen vieren!

dankbaar

dankbaar

De gelukkigs ballon werd al snel doorgeprikt. Helaas verloren wij kort hierna een dierbare vriend. Daarom heeft het zo lang geduurd voordat ik weer kon schrijven. Ik moest mijn gevoelens op een rijtje zien te krijgen. Van intens geluk naar diep verdriet. Mijn bruiloft stond in het teken van gedenken en herdenken met daarnaast alles in een militair sfeertje. Helaas de crematie enkele weken later weer. Het kwam te snel op te elkaar en was te confronterend. Op mijn bruiloft stond er een erehaag voor ons……….een paar weken later voor onze vriend die is overleden. Mijn volgende blog lees je meer.

Tot snel
vrouwvanmilitair

Thuisfront laat je horen!

En de dagen worden weken, en de weken worden maanden. Ik zal jullie snel bijpraten, maar daarvoor moet ik de tijd nemen. Toch wil ik even iets onder jullie aandacht brengen.

Wij, als thuisfront kunnen best wel eens mopperen over hoe het nu gaat en hoe alles geregeld is binnen Defensie. Vooral omdat je als thuisfront regelmatig moeten schakelen. Dus ja, laten we eerlijk zijn……als thuisfront zijn wij wel heel belangrijk voor Defensie.

Zonder thuisfront geen inzet. Dit zijn de woorden die minister van Defensie Jeanine Hennis vorig jaar tegen de Tweede Kamer zei. Ook de AFMP onderkent het belang van het thuisfront voor een succesvolle missie. En om nóg beter zicht te krijgen op de vraagstukken die het thuisfront bezighouden, houdt AFMP een enquête onder de partners en een enquête onder ouders van thuiswonende militairen. Deze enquête mag iedereen invullen. Dus ook het thuisfront van niet AFMP leden zijn welkom om deze enquête in te vullen. Het maakt niet uit welke rang of krijgsmachtonderdeel. Er zijn 2 verschillende vragenlijsten.

Ik heb het uiteraard zelf ook ingevuld. Ik vind het namelijk wel heel belangrijk om mij te laten horen en te laten weten hoe mijn ervaringen zijn. Neem jij ook even de tijd om dit te doen? Zoveel tijd ben je er niet voor kwijt, het kost je een paar minuten. Dus bij deze zeg ik echt……….THUISFRONT LAAT JE HOREN……dit is je kans!!!!

Om het je iets makkelijker te maken hierbij gelijk de link naar de directe pagina van het AFMP.

http://afmp.nl/inhoud/artikel/enquete-thuisfront

Tot snel!

 

 

Wat een jaar was 2014

2014 was een jaar om niet snel te vergeten voor mij. Uitzending, huwelijk en dan noem ik al gelijk een dal en een piek. Zo nog meerdere pieken en dalen meegemaakt. Wanneer ik door mijn blog heen scrol ben ik mij ervan bewust dat ik jullie nodig moet bijpraten. De gebeurtenis waar ik jullie toch in mee wil nemen lag emotioneel nog te hoog voor mij. De ergste en donkere kant is nu een beetje aan het slijten dus ik hoop er binnenkort klaar voor te zijn om dit ook te kunnen delen. Want ook dit hoort bij mijn leven en mijn leven met mijn militair.

Ik wil gelijk via deze weg een heel gezond, liefdevol, maar vooral ook veilig 2015 toewensen. Ook wil ik jullie vragen rekening te houden deze dagen met diverse mensen. Oudere mensen kunnen vuurwerk geluiden associëren met oorlog. Tegenwoordig zijn dat trouwens niet alleen maar oudere mensen. Denk ook aan onze veteranen en actief dienende militairen. Ook zij kunnen het zwaar hebben deze dagen. Deze mensen wens ik allemaal ook vast veel sterkte toe voor de komende dagen.

Voor 2015 staan er al weer een paar mooie projecten in mijn agenda. Ik blijf mij sterk maken en inzetten voor onze militairen, veteranen en ons thuisfront. En samen met jullie ben ik al een heel eind gekomen in 2014. Tot volgend jaar en alvast bij deze: Een heel mooi 2015 voor iedereen.

Een veilig en liefdevol 2015 voor iedereen.

Een veilig en liefdevol 2015 voor iedereen.

Heel kort want wij genieten!

Een heel kort bericht van mijn kant. Ik schaam mij ergens dat ik sommige mensen niet heb beantwoord,  maar ik hoop ook dat er begrip is. Mjjn streven is altijd om binnen een week te antwoorden op vragen via fb, mijn blog of twitter. Ik ben de laatste paar weken enorm druk geweest.  Ik ben sinds kort ook voor de wet vrouw van mijn militair geworden! !!! Wij hebben een prachtige dag gehad en binnenkort zal ik meer schrijven over mijn leven als vrouw van militair. Nu genieten wij van onze huwelijksreis 🙂

image