Mijn masker zet ik nu af!

Dat mijn vorige blog zoveel zou losmaken had ik niet verwacht. Meer dan 17.000¬†bezoekers in een paar dagen. Veel reacties dat het herkenbaar is, maar ook wel reacties van mensen die vinden dat ik het te negatief heb omschreven. In een volgende blog zal ik ook de voordelen opnoemen want die zijn er ook zeker ūüôā Wanneer¬†je rekening houdt met mijn gevoelens mag je het zeggen als je het er niet mee eens bent.¬† Via via heb ik¬†ook een reactie vernomen van wie is dat wijf van die militair die ons volk kapot schiet. Ons volk helpen worden we wijzer van, maar kapot schieten, nee, wie is zij? Ik wil alleen maar aangeven wat de reden is dat ik anoniem¬†schrijf en ook zal blijven doen. Ik zou mijn eigen leven moet leiden. Dat doe ik ook. Namelijk als vrouw van een militair. Ik ben een vrouw met een mooi en gelukkig leven. Naast mijn man heb ik ook mijn leven. Toch zal mijn leven in het teken blijven staan van mijn man. Van zijn werk en zijn beroep. Dus dien ik mijn man? Of hou ik van mijn man en zorg ik dat hij zijn beroep kan uitoefenen zonder te veel zorgen voor hem en leef ik daarnaast mijn eigen leven? Ook zijn er veel reacties gekomen via alle kanalen waarom vrouw van of waarom vrouw van militair. Daar heb ik alleen het volgende antwoord op: Omdat ik dan ben en omdat ik trots ben op mijn man, waar¬†hij voor staat en omdat ik van¬†hem hou!

Militairen worden vaak voor arrogant aangezien. Ik zou zeggen ga eens met ze in gesprek want dat zijn ze beslist niet.¬† Zij hebben een bepaalde houding dat klopt, maar dat is totaal¬†geen arrogantie Zij hebben een soort van natuurlijke¬†overwicht. Die moeten zij ook hebben in hun beroep. Ook hier thuis komt dit wel eens voor, dan zeg ik alleen maar heeeee je bent thuis h√© en niet op je werk ūüėČ
Dus nee…. ik dien niet mijn man. Ik deel mijn leven samen met mijn man. En daar heb ik alles voor over. Net zoals hij alles voor mij overheeft. Mijn leven zal altijd meer gericht zijn op defensie dan op mijn eigen leven. Dat houdt niet in dat ik een ongelukkig leven heb. Ik mag mijzelf juist de gelukkigste vrouw van de wereld noemen dat ik zo’n kanjer van een man heb. Ik ben alleen de opmerkingen e.d. wel eens zat.

De hele week heb ik redelijk contact gehad met mijn militair. Altijd fijn natuurlijk. Even een berichtje of zijn stem horen. Mijn dag kan niet meer stuk dan. Wanneer militairen op missie zijn….is er thuis altijd een spanning. Gaat alles goed met hem/haar. Hoe veilig is het? Dit zal voor ieder thuisfront herkenbaar zijn. Dat kan niet anders, als het je niets interesseert dan zit er toch al iets scheef.

Ook de eenzaamheid die soms naar boven komt zal herkenbaar zijn voor het thuisfront. Onze mannen/vrouwen zijn aan het werk. Zij zijn meestal afgeleid en hebben een drukke periode. Daarmee wil ik niet zeggen dat onze militairen het niet zwaar hebben. Dat zij niet naar huis of hun gezin verlangen. Toch blijkt ook uit de reacties van de militairen dat zij zich er meestal sneller over heen kunnen zetten. Zij moeten ook wel om hun werk veilig te kunnen doen. Zij zijn bezig met hun werk en dat zijn lange dagen. Zij hebben altijd hun kameraden om hun heen en ook daar delen zij hun zorgen of verdriet mee. Gelukkig maar!! Het is niet voor niets dat de kameraadschap tussen militairen zo diep kan zitten.

Het thuisfront zit thuis op ze te wachten en ook op bericht van hun militair. Nee, ik sta er niet alleen voor en ik ben niet de enige dat weet ik ook. Die eenzame gevoelens kunnen soms op de meest vreemde momenten komen. Natuurlijk komen ze altijd op het moment dat het net niet uitkomt. Het liefst kruip ik dan even weg in mijn eigen wereldje. Ver weg in gedachten. Dat kan natuurlijk niet altijd dus zet ik de knop maar om. Mijn masker gaat op. Mijn masker van zelfbescherming.

Mijn masker ophouden naar omgeving en vreemden. Misschien moet ik daar toch eens mee ophouden! Vaak krijg ik de vraag: hoe is het met je man? Meestal wordt de vraag “hoe is het met jou” overgeslagen.

Wanneer die vraag wel komt zijn er voor mij 2 mogelijkheden. Of ik hou mij groot…of ik vertel de waarheid. Staat degene verder van mij af dan hou ik mij groot. Vertel ik namelijk hoe het echt zit en dat ik hem mis dan krijg ik beslist de opmerking: daar heb je zelf voor gekozen. Dus blijft mijn masker meestal op en lijk ik de stoere vrouw. Zeg ik dat het goed met mij gaat wordt ik ook aangekeken of ik wel wijs ben want dat kan ook niet.  Hoe dichter de persoon bij mij staat hoe eerder de waarheid eruit komt. Dank je wel dat je het vraagt zeg ik wel altijd tegen iedereen. Ik probeer mensen ervan bewust te maken dat hun vraag mij wel veel doet. Dat ik blij ben dat ze het vragen.

Doordat niemand graag met zijn persoonlijke gevoelens en verdriet te koop loopt heb ik er zelf ook mede voor gezorgd dat ik als thuisfront niet begrepen wordt. Want ik ben toch die stoere vrouw van! Ik wil niet zielig overkomen of klagen. Dat zit niet in mijn aard. Daar¬†heb ik ook geleerd¬†door het karakter van mijn militair. Onze militairen klagen toch ook niet….in wat voor een omstandigheden ze soms ook zitten.

Nee, ik ben echt niet zielig en klaag niet, maar soms heb ik het zwaar. En het is helemaal geen schande om hier voor uit te komen. Het is dus ook niet erg om wat meer mijn gevoel te laten zien. Het is eng, want ik leg niet graag mijn gevoelens bloot. Misschien nu de tijd om dit meer te gaan doen. Want hoe kom ik geloofwaardig over als ik niet eerlijk  kan schrijven over het leven als vrouw van. Niet eerlijk naar jullie toe, naar de buitenwereld toe, maar ook niet naar mijzelf toe.

Ik denk dat dit geldt voor meerdere partners van. Wij laten ons van de grote en stoere kant zien. Wij houden ons masker op naar vreemden omdat wij bepaalde opmerkingen niet willen horen. Omdat ze pijnlijk of te kwetsend zijn. Misschien geven wij daarmee wel een verkeerd beeld aan de rest van de maatschappij af. Misschien geven wij juist het beeld af dat wij geen hulp nodig hebben of die arm even om ons heen. Dat lieve kaartje van een vriendin of een bakkie koffie van een goede vriend.

Ik ben benieuwd hoe jullie dit doen of ervaren. Enne‚Ķ.niet de stoere verhalen¬†zoals ik altijd doe ūüėČ Delen van mijn blog mag. Graag zelfs omdat ik nog steeds ga voor het doel: meer waardering voor onze militairen, veteranen en thuisfront!

Advertenties

Top 10 lijst: wat kun je beter niet vragen?

Wat kun je beter niet vragen aan een vrouw van een militair!

1: Je hebt toch zelf gekozen voor een militair? Zoveel andere mannen, nee jij kiest een militair
–¬† Dit is een erg irritante vraag/opmerking. Ik ben met een militair omdat ik van die man hou. Niet omdat hij toevallig militair is, maar omdat hij een ontzettende leuke lieve¬†mooie man is. En op die man ben ik verliefd geworden¬†en nog steeds verliefd. En dan heb ik¬†ook nog een man waar ik trots op ben!!¬† Die zich inzet voor een betere wereld en niet omdat hij wil vechten.¬†Wel wilt hij zijn steentje bijdragen zodat iedereen in vrijheid kan leven. Net als wij in ons landje! Hij traint er hard voor om te zorgen dat hij weet¬†wat¬†hij moet doen.¬†Ik hoorde iemand van de week zeggen die van mij hangt alleen maar met zijn bierbuik op de bank. Nou daar heb ik geen last van ūüôā

2: Ben je niet bang dat er iets met hem gaat gebeuren?
– Wat denk je zelf? Dat ik sta te springen wanneer hij weg is? Jaaaa, ik hang de vlag uit!! Zo blij dat hij weg is! Denk na voordat je deze vraag stelt. Natuurlijk mis ik hem als hij weg is. Enorm zelfs. Natuurlijk ben ik bang dat er iets met hem gebeurt. De angst kruipt soms bijna onder je huid. Bedenk wel dat ik de kracht heb om dit opzij te zetten. Doe ik dit niet dan heb ik geen leven. En voor de volgende keer: stel deze vraag alsjeblieft niet dan wordt ik alleen maar meer geconfronteerd met de angst.

3: Hoe hou je het vol zo lang alleen? En dan ook nog altijd die oefeningen……zucht
РIk kijk iedere dag weer uit naar de volgende dag, maar ik leef met de dag. Morgen kan ik wel een hele slechte dag hebben omdat het tegen zit of gewoon omdat ik hem mis. Dus vandaag wil ik graag genieten van de andere mooie dingen om mij heen.  Iedere dag brengt ons ook weer een dag dichter bij elkaar. Ga ik iedere dag zitten zuchten, gaat het alleen maar langer duren. Ik heb die kracht van doorzetten en niet zuchten. Heb ik een slechte dag? Niet erg, morgen is er weer een nieuwe dag!

4: Gelukkig kun je tegenwoordig bellen en chatten….
– Ok√©, ik leg het nog √©√©n keer uit. Onze militairen zitten soms in gebieden waar ze niet kunnen of mogen bellen. Dit heeft te maken met of geen verbinding of het mag gewoonweg niet. Onthoud dat het iedere dag onzeker is of ik wel contact heb. Soms wel soms niet. En nee voordat je¬†het gaat vragen….ik kan hem niet bellen! Hij is aan het werk en heeft zijn hoofd erbij nodig. Gaat leuk worden wanneer iedere ‘partner van’¬†gaat bellen “zeg schat ik dacht……ik heb nu toch niets te doen…….ik mis je, ik bel je even” terwijl hij net met iets belangrijks bezig is. Ik weet niet wat hij allemaal doet op dat moment en wil het ook niet weten. Dat hoor ik wel wanneer hij weer veilig thuis is.¬†Voor zijn eigen veiligheid en de veiligheid van zijn collega’s kan ik hem niet gaan afleiden met bepaalde onzinnige dingen. Bij¬†hoge uitzonderingen¬†kan ik een nummer bellen. Denk dan niet aan een lekkage in de toilet o.i.d, maar aan ernstige ziekte of overlijden. Zij regelen dan dat dit nieuws bij hem terecht komt.

5: Hij zit er toch mooi op onze belastingcenten……daar werk ik voor
– Ja, en ik ook!!! En wij allemaal…….zodat wij rustig kunnen slapen. Ook de militair¬†moet belasting betalen net als ieder ander persoon in Nederland. Hij werkt dus net zo hard mee voor zijn eigen inkomen.¬†Weet dat wij militairen in ons land hebben die voor ons zorgen. Gelukkig is er momenteel geen oorlog bij ons daar mogen wij dankbaar voor zijn. Onze militairen worden overal ter wereld ingezet. Zowel op het land, in de lucht en over de zee. Dagelijks worden onze militairen ook¬†ingezet in ons eigen land. Wees dus maar¬†iets dankbaarder daarvoor. Dat wij dit nog hebben en loop niet zo te klagen ūüôā

6: Het scheelt al die oefeningen en uitzending…….je hebt het al eerder mee gemaakt dus nu is het een makkie
РWat denk je zelf? Dat het altijd leuk is om van je partner gescheiden te zijn terwijl je elkaar mist? Puur omdat hij zijn beroep uitoefent en ik achter hem sta? Iedere missie is een missie op zich en brengt onzekerheden met zich mee. Dit geldt ook voor oefeningen. Wanneer gaat hij weg? Wanneer komt hij terug? Is het daar veilig? Gaat het goed met hem ondanks dat hij zegt van wel? Het zal nooit makkelijk zijn en het zal ook nooit wennen. Toch ben ik trots op hem en zal dat blijven ook. Ik zal hem steunen waar ik kan, dat is mijn taak en mijn missie!

7: Zoooo, hij ziet nog eens wat van de wereld
– Ja vooral wanneer hij¬†aan het oefenen is op een oefenterrein waar ze al tig keer zijn geweest! Wanneer zij werken in een grote zandbak/woestijn! Het klopt hij komt op verschillende plekken en in verschillende landen. Vergelijk dit alleen niet met een vakantie. Hij is aan het werk en heeft dus niet de tijd om de omgeving te gaan bekijken. En daarbij is dit¬†meestal nog gevaarlijk ook. Denk je dat onze mannen en vrouwen overal maar kunnen doen wat zij willen? Nee……zij zijn hard aan het werk voor een doel. Een betere wereld!! Voor jou en voor mij

8: Ben je niet bang dat hij vreemd gaat tegenwoordig met het gemengde leger……ze zijn zolang van huis en hebben¬†ook behoefte aan een stukje liefde
– Heeeeeerlijk deze vraag:¬†NEE, ik kan er volmondig nee op zeggen. Daar ben ik niet bang voor. En waarom¬†niet? Omdat ik weet dat wij juist een hele sterke relatie hebben. Doordat wij elkaar moeten missen blijft onze relatie misschien wel leuker dan die van een ander. De momenten van terugkeer (2 weken- 6 weken -5 maanden etc.) zijn alleen maar momenten dat je weer opnieuw verliefd bent op elkaar.¬† Iedere keer opnieuw. De kleine momenten van samen¬†zijn (post en elkaars stem horen) zijn het meer dan waard om op elkaar te wachten. Dat stukje liefde leg ik volledig in een gesprek, brief of kaart. Natuurlijk komt het wel voor in het wereldje, maar dan moet er toch meer mis zitten. Enne……..bedankt dat je me toch aan het denken zet met¬†deze vraag. Dat heb ik echt nodig in deze periode¬†ūüėČ

9: Hij heeft er zelf voor gekozen…..hij weet het risico
– Ja, dat klopt helemaal! Hij heeft ervoor gekozen om¬†een klein stukje mee te helpen¬†aan¬†een betere wereld. Hij is bereid¬†om zich hier voor 1000% voor in te zetten. Daar zitten risico’s aan. Daar zijn wij ons beiden van bewust.¬†Dit betekend niet dat het niet erg is wanneer hem iets overkomt!!! Dit geeft jou niet het recht om te zeggen “dat is zijn eigen keus”. Een brandweerman of politieman heeft ook een beroepsrisico daar zeg je het toch ook niet over? Zeg het dan ook niet over mijn man!! En waarom ik ervoor heb gekozen kijk je nog maar eens naar vraag 1

10: Mijn partner moet ook een paar dagen/weken¬†weg op zakenreis…..ik ga hem zo missen…..ik weet wat je voelt
РStop, stop stop, ik wil het niet eens horen. Ik zit echt niet op dit soort opmerkingen te wachten wanneer mijn man maanden van huis is. En dan ook nog ergens in een onveilig gebied. Ik hoef dus niet te horen dat je partner een paar daagjes/weken gezellig in een hotel zit te vergaderen met een geweldig diner erbij. Ik ben heel begripvol, maar nu even niet. Het leven draait niet alleen om mijn militair of mij, maar die arm van jou zou nu even prettig zijn.

Oh en natuurlijk is dit ook voor de man van, ouders van, vrienden van e.d. Ook zij hebben steun en begrip nodig. Ook zij willen niet met vervelende vragen geconfronteerd worden tijdens een toch al moeilijke periode. Er is geen nummer 1 en geen nummer 10. Het zijn stuk voor stuk vervelende vragen

Zo dit is mijn top 10. Ik vraag jullie allemaal: PRINT UIT!!!
Hang het op in jullie¬†toilet zodat een ieder die bij jou binnenkomt de volgende keer niet meer dit soort vragen stelt¬†ūüôā ūüôā
Zodat degene die bij jou op het toilet komt eens gaat nadenken wat het allemaal inhoudt: het leven van een militair en zijn thuisfront. Waarom zij het doen en waarom zij er zo achter staan
Zodat degene die bij jou op het toilet komt de volgende keer wanneer hij een militair of veteraan tegenkomt daar respect en begrip voor opbrengt.
Zodat degene die bij jou op het toilet komt de volgende keer die hulp aanbiedt aan degene die thuis achter blijven. Die arm of dat vriendelijke belangstellende woord, een kaartje het is zo’n kleine moeite maar wordt dubbel gewaardeerd.

Meer begrip en openheid is nodig om uit te leggen waar wij als militair, veteraan of thuisfront tegen aan lopen.

Vrouwvanmilitiar

Doorzetten…dat is de kracht van onze militairen

Allereerst mijn dank. Mijn vorige blog is zo massaal gelezen en gedeeld. Dat had ik toch even niet verwacht. Meer dan 2400 bezoekers. Wauw wat gebeurde er! Ook alle reacties die er zijn gekomen. In het begin dacht ik die geef ik allemaal antwoord. Op een bepaald moment dacht ik…. wow dit is soms niet bij te houden! Dat het zoveel gelezen en gedeeld is maakt toch wel iets heel duidelijk! Ik hoop dat dit ook nu weer gaat gebeuren. Niet voor mij maar het blijkt toch wel dat het veel reacties oproept.

Veel (oud) militairen en thuisfront voelen zich onbegrepen tussen de gewone mensen om hun heen of op straat¬†(waarvan ik er 1 ben hoor……ook een heel gewoon mens ūüôā ).¬†Hebben dagelijks te maken met weerstand van deze mensen. Hoe zij dan toch hun werk blijven doen? Doorzetten… dat is de kracht van onze militairen en dat is het de kracht van het thuisfront. Onze militairen leggen het naast zich neer en gaan door met doel waar ze voor zijn opgeleid. Op komen voor een betere wereld, vrede en veiligheid voor iedereen. Voor jou en voor mij. Voor jou familie en die van mij. In ons land en in andere landen.

Het voordeel voor mij als vrouwvanmilitair is dat ik die kracht overneem. Wanneer ik zo¬†de reacties lees op mijn vorige blog¬†denk ik meerdere partners.¬†Dus Defensie…. jullie leren niet alleen de mannen en vrouwen hun vak te verstaan. Nee, Defensie leert¬†ook hoe die mannen en vrouwen hun krachten doorgeven aan het thuisfront (ouders, partners, kinderen etc.)

Zoals jullie weten is mijn man weg en op missie en ja…..ik mis¬†hem enorm. Niet uit te leggen hoeveel. Toch voel ik mij redelijk¬†goed, ga ik redelijk fluitend door. Afgelopen zaterdag heb ik een enorm breek moment gehad. Even zag ik het niet meer zitten. Even was het teveel. Er ging natuurlijk weer iets kapot in huis. Natuurlijk‚Ķ‚Ķ.altijd wanneer mijn man weg is¬†ūüėČ Ik kwam al uit bed met het gevoel van‚Ķ..o nee weekend….het ergste wat er is. Het is altijd fijn¬†als ik mij na het weekend weer kan richten op de dagelijkse bezigheden. Blij iedere keer opnieuw wanneer het weekend voorbij is. Omgekeerde wereld nu: wanneer mijn man thuis is kijk ik uit naar de weekenden…..zalig tijd voor elkaar. Dus¬†raap ik mijzelf afgelopen zaterdag maar weer¬†bij elkaar. Probeer het zelf zo goed en zo kwaad mogelijk te repareren. Bel even mensen om te vragen of ik het zo goed heb gedaan en ga weer verder. Ben trots op mijzelf want ik heb het toch maar weer gedaan. Er zijn ook voordelen hoor….. ik¬†ben af en toe net Bob de bouwer en vind het nog leuk ook. Nog een voordeel‚Ķ.je kent vast het boek wel:¬†het zit op de bank en het zapt‚Ķ‚Ķ..nou ik ben het momenteel hoor ūüôā

Na een stevige jankpartij afgelopen zaterdag¬†pak ik mij zelf weer op en ga¬†weer door. Wat heb ik eraan om zielig te doen? Niets en ik ben ook niet zielig. Totaal niet en wil ook niet dat mensen mij zielig vinden. Ik mis alleen iemand even heel erg. Die komt, daar ga ik van uit, over een tijd weer gewoon thuis.¬†Dan gaan we beginnen aan de volgende periode. Het zit op de bank en zapt‚Ķ‚Ķ.nou ik ben het dan niet meer dat weet ik nu al ūüėČ dus dan wordt het¬†weer wennen. Ok√©, nu loop ik te ver vooruit voor mijzelf…….zo ver is het helaas nog niet ūüė¶

Militairen zijn stoere, nuchtere mannen en vrouwen, die lopen niet met hun gevoelens rond te zwaaien naar buiten toe. Thuisfront wil niet overkomen als zeurpieten dus houden het ook maar voor zich. Veteranen…….. sommige kunnen hun verhaal niet delen omdat ze het te moeilijk hebben. Laat die mensen dan ook lekker met rust. Ga niet vragen om sensatieverhalen (hoe haal je het ook in je hoofd!!!) . Het zijn opmerkingen waar geen één man of vrouw op zit te wachten.

Doordat mijn man militair is denkt ieder mens maar dat ze alles maar kunnen zeggen. En dat doet zeer, iedere keer weer opnieuw. Ik ben er moe van om altijd maar het leger te moeten verdedigen. Tot de meest kwetsende opmerkingen hoort het thuisfront. “Veel succes h√© soldaatje spelen¬†op onze kosten” heerlijk om die opmerking te horen terwijl je je man net wegbrengt voor een missie………Halloooooooo‚Ķ. Het gaat over mijn man, mijn man behoort dan tot de wereld van defensie‚Ķ. maar thuis en op zijn werk is het gewoon een normale man en ook nog mijn man!!! En ja, hij doet zijn werk en¬†gaat ervoor. Tja, misschien ben ik¬†dan¬†zelf wel zo dom om iedere keer in de verdediging te springen. Ik ben nou eenmaal het type dat het niet kan laten om dan heel defensie breed of alle (oud) militairen te verdedigen omdat het dicht bij mij staat.

Mensen hebben allemaal een voorstelling bij een beroep als bouwvakker, accountmanager, directeur noem het maar op. Over het beroep van militairen en alles wat erbij komt voor thuis hebben de meeste mensen geen idee. Veel mensen snappen het niet, ook logisch als je niet weet wat het inhoudt of als er te weinig over gesproken wordt. Toch hoop ik dat er ooit meer begrip gaat komen voor onze militairen, veteranen en thuisfront. Defensie zelf is al op de goede weg door meer openheid te geven naar buiten toe. Nu wij nog als thuisfront of militair. En dan heb ik het niet over bepaalde informatie, maar over het leven als militair, veteraan of thuisfront. Ik geef nu via dit blog een heel klein kijkje in mijn leven als vrouw van, maar ik kan het echt niet alleen!!

Ik geloof echt niet dat alleen maar militairen en thuisfront¬†mijn blog lezen. Ik geloof (hoop) dat er ook wel mensen uit de burgermaatschappij tussen zitten die dit gelezen hebben.¬† Laat ook eens een reactie achter. Bedenk….. mijn man is militair, maar ik niet. Ook ik behoor tot dezelfde maatschappij.¬†Wel wil ik¬†laten zien dat het soms zwaar is. Ben ik zielig? Nee, totaal niet. Zijn de andere militairen of thuisfront zielig? Nee, ook totaal niet‚Ķ‚Ķmaar een goedbedoeld woord van de medemens zou dit kleine wereldje enorm goed doen.

We hebben elkaar toch nodig en ieder beroep is waardevol. Ik zal nooit een opmerking maken over iemands beroep. Ben je schilder‚Ķ.mooi, misschien heb ik je over een poosje wel nodig. Werk je op de bank……….mooi kun jij mij dan helpen met mijn bankzaken want ik kom er niet uit.¬†Werk je in de zorg‚Ķ‚Ķ‚Ķ.petje af ik zou jou beroep niet kunnen doen. Respect voor degene. Respect voor ieder mens en zijn beroep

Wie weet komt het nog eens zover dat¬†andere¬†gaan inzien en denken “ben jij militair, veteraan of thuisfront‚Ķ‚Ķ‚Ķ.mooi dan weet ik dat ik veilig kan gaan slapen en dat ik jullie¬†zal helpen waar ik kan”

Tot snel weer enne…….. kom maar weer op met die reacties….. of ik ze allemaal zal beantwoorden kan ik alleen niet garanderen.
oh en de volgende keer komt er wel een iets korter blog pfffffff ūüôā

Trots komt eerst en dan verdriet. Man op missie

Jullie dachten natuurlijk die zien we niet meer terug ūüôā Mis dus…….. ik heb mijn prio op thuis gelegd en vond het bloggen even minder belangrijk.¬† Nu zal ik weer schrijven over mijn wereld waarin mijn man¬†op missie vertrokken is.¬†Zoals je ook kunt lezen in mijn profiel deel ik niets over de wereld van mijn militair. Je zult hier geen sensatie verhalen vinden over de wereld waar mijn man nu tijdelijk zit.

Tja, en toen was het zover! Waar we dus al tegenaan zaten te hikken ging gebeuren. Het vertrek van mijn militair. Nou ben ik gelukkig een¬†flexibel type en ik zie altijd wel weer het positieve ergens van in (dat probeer ik tenminste zo veel mogelijk). Toch was het tijd om te gaan. Dan komt het moment dat je te horen krijgt dat hij¬†twee weken later gaat vertrekken. Ok√©, slikken en huilen want dan komt het wel heel erg snel dichtbij. Zijn spullen moesten hals over de kop ingepakt worden en ja dan wordt het echt…..

Gelukkig hebben wij nog een paar dagen samen¬†verlof gehad zodat wij er nog even uit konden. Even een paar dagen heerlijk uitwaaien aan zee. Dat is iets wat je ook echt even nodig hebt. Even je hoofd leegmaken voordat je hoofd weer volloopt met allemaal vragen. De dag van vertrek werd ook nog een dag naar voren gehaald. Op het moment dat ik dat hoorde voelde ik wel even paniek. Ik had nog een planning dan hebben we nog zoveel dagen en dan wordt dat omgegooid omdat hij een dag eerder vertrekt. Het is maar 1 dag, maar toch……….. je gevoel van ‚Äúik wil iedere minuut nog samen zijn‚ÄĚ wordt even aangetast. Goed ik ben nou eenmaal gelukkig met mijn man dus moet ook hier weer vrij snel flexibel mee omgaan. Het is zo zonde van de tijd samen om in het negatieve gevoel te blijven hangen……. dus zet de knop maar weer om! Ik heb de eerste reacties al gehad. Wat erg dat hij dan ook nog een dag eerder weg moet. Hoe raar het ook klinkt het was goed zo. Toe maar….. laat het maar zo ver zijn dan hebben we dat gehad. Daarna kunnen we vooruit gaan kijken. Vooruit kijken naar zijn thuiskomst.

Dag van vertrek, tja…….. en dan kom je uit bed en is het zover. Je weet dat hij straks gaat. De tranen zitten hoog. Dit keer hadden wij besloten dat ik hem weg zou brengen. Ik wilde zo lang mogelijk bij hem blijven. Eigenlijk was mijn militair hier niet zo blij mee dat moet ik toegeven. Hij had het al zo vaak gezien…….. bakkies vol¬†drama bij het wegbrengen van vaders, moeders, kinderen, mannen en vrouwen. Op weg naar het vliegveld….een onwerkelijke wereld waarin je terecht komt. Mannen die staan te¬†popelen ¬†om weg te gaan. Zij willen aan de gang. Dat is waar ze het voor doen. Daar trainen ze niet voor niets voor, maar zij willen ook dit moment achter de rug hebben.¬†Ik kan het nog begrijpen ook.¬†Thuisfront wat staat te slikken en te huilen. En daadwerkelijk er spelen zich heel wat drama’s af op zo’n moment. Ik bedoel het woord drama niet negatief want het is logisch, maar het maakt het daadwerkelijk moeilijk voor een militair om te vertrekken als er een kind of een vrouw/man/vader/moeder huilend om je nek hangt en zich vast klampt.¬†1 wereld, 1 gezin worden voor een paar maanden 2 werelden, 2 kanten…… de vertrekkende kant en het thuisfront.

Ook voor mij kwam het moment van gedag zeggen.¬†Afscheid nemen doen wij niet aan. Dit klinkt te definitief dus wij zeggen gewoon gedag…. tot over een tijdje, doe voorzichtig, pas goed op jezelf! Uiteraard wel met een dikke kus en knuffel en heb je ook iets anders in je achterhoofd zitten. Dat kleine stemmetje “als hij maar¬†veilig terug komt” zal voor ieder thuisfront altijd hoorbaar zijn. En natuurlijk heb ik best een traantje gelaten en staat mijn grote stoere man ook met waterige ogen. Raar, maar toch een mooi moment. Even het verdriet en het besef van gemis¬†bij de ander zien. Wetend het zit goed tussen ons. Als ik heel vrolijk zwaaiend zou staan denk ik dat er toch iets niet goed zit. ¬†Ik dacht alleen wel¬†“sterk blijven”. “Jank straks maar de longen uit je lijf, maar maak het hem nou niet extra moeilijk”. Dat is redelijk goed gelukt moet ik toegeven ūüėČ Zie hoe sterk ik ben geworden door mijn militair!! Vol trots kijk ik hem na, daar gaat mijn kanjer, maar diep van binnen zit een groot verdriet.

Intussen probeer ik hier de boel alleen op te pakken. Zijn missie daar is ook een missie hier. Man op missie is namelijk niet de enige die een missie heeft. Ook ik heb een missie te volbrengen. De boel hier draaiende houden en vooral het belangrijkste…… zorgen dat hij zich goed voelt en geen zorgen over thuis heeft. Ik wil dat hij zijn hoofd erbij houdt. Ik¬†vind zijn veiligheid en die van zijn collega’s belangrijker dan een tegenslag die er hier thuis is. Daar cijfer ik¬†mijzelf graag met liefde even voor weg. Dat komt straks wel weer als¬†hij terug is……..ik mopper¬†wel tegen andere naaste ¬†mensen als ik die behoefte heb. Natuurlijk zal ik het¬†vertellen dat ik hem mis en natuurlijk¬†zal ik ook wel eens een breek moment hebben wanneer ik hem spreek. Toch wil ik dat hij een vrolijk persoon spreekt en niet bij ieder gesprek een hoopje ellende. Dan wordt het voor hem alleen maar moeilijker. ¬†Ja, ik kan wel zeggen dat ik een echte militairs vrouw ben geworden ūüôā¬†De eerste paar weken zijn het makkelijkst (zo voel ik het nu, maar misschien is dat zo weer anders). Hij is vaker weg op oefening dus dat ben ik wel gewend. Het scheelt dat het ook niet de eerste missie is die ik¬†samen met hem beleef.¬†Ik denk dat¬†het grootste gemis en verdriet pas na een paar weken komt.¬†¬†Het eerste pakketje is weer onderweg en er zijn al diverse kaarten/brieven verzonden. Het verzenden van kaarten was ik al stiekem mee begonnen voordat hij weg ging. Dan krijgt hij tenminste vrij snel de eerste post. De komende tijd zal ik¬†mijn ervaringen¬†met jullie delen. Ik weet ook dat die nog heel zwaar gaat worden.

Wat ik vooral ook belangrijk vind is dat dit ook eens gedeeld wordt met de burgermaatschappij.¬†Ik hoop toch zo dat er eindelijk eens¬†waardering/respect gaat komen voor onze militairen/veteranen en voor het thuisfront. Zij verdienen dit echt!!!! Dat is er totaal niet hier¬†in ons¬†Nederland. Hier krijg je alleen maar te horen: daar heeft hij zelf voor gekozen en jij ook…. niet zeuren. Ja, ik heb een¬†man die voor het beroep als militair gekozen heeft en ik¬†ben trots¬†op het¬†werk wat hij en zijn collega’s doen.¬†Op deze manier kan ik en de rest van Nederland veilig slapen…. hoeven wij ons gelukkig niet zo druk te maken. Nee, wij maken ons hier liever druk over de nieuwe auto van de buurman, maar onze militairen zal de meeste mensen¬†een zorg zijn. Wat leven wij in een raar land tegenwoordig! Mijn militair doet zijn werk al meer dan 20 jaar met passie en een inzet waar menig ander wel een voorbeeld aan mag nemen.¬†Van jong broekie begonnen onderaan de ladder opgewerkt tot officier. Doorzetten en gaan voor zijn doel dat is zijn motto.¬†Nogmaals ik ben er ook sterker door geworden.¬†Niet door mijzelf, maar door de wereld waarin ik¬†terecht ben gekomen. De wereld van¬†mannen en vrouwen¬†met een doel¬†die staan voor vrede en veiligheid. Door hun instelling ben ik gaan waarderen wat ik allemaal heb.¬†Mijn doel is om hieraan mee te werken zodat meer mensen dit besef krijgen. Al lukt het maar bij een paar mensen dan heb ik toch al iets bereikt. Nog mooier is¬†natuurlijk als het er wel wat meer worden dan een paar!!!

Laat dus een reactie achter want ik hoor graag van je wat je ervan vind! Alle reacties worden eerst door mij goedgekeurd. Op haat zaaiende berichten zit ik namelijk niet te wachten. Ik kan dan wel stoer overkomen, maar blijf een mens met een klein hartje en veel gevoel. Tot snel weer!

Toevoeging¬†zondag 9 januari: Het wordt nu echt eens tijd dat wij alle negatieve en soms verkeerde berichten uit de media gaan tegenspreken. Opkomen voor onze mannen/vrouwen. Dat wij onze verhalen meer naar buiten brengen. Wij staan weer aan het begin van een nieuwe missie.¬†Heel veel gezinnen, familie e.d. gaan weer tegen de zware tijd aanlopen. Heel veel gezinnen, familie e.d. zitten al in de zware tijd door andere missies.¬†En het gemis daar komen wij door, dat is de kracht. Wat ons raakt is het constant moeten verdedigen voor het beroep van onze partner. Defensie geeft zelf meer openheid naar iedereen toe. Om te laten zien wat er gebeurd en waarom. Kijk eens naar Amerika hoe ze daar met de militairen omgaan of Engeland. Nou hoeft het niet zo overdreven als in Amerika ūüėȬ† maar sommige van onze militairen gaan niet eens in hun camouflage pak over straat. Militairen die op uitzending gaan die niet in hun dessert tenue over straat lopen.¬†Hoe belachelijk is dit! Kleden zich om op de kazerne omdat ze te veel negatieve reacties krijgen. Mijn man heeft hier nooit aan meegedaan, maar ik snap echt wel de militairen die het wel doen. Dit moet toch eens afgelopen zijn. Samen kunnen wij het. Ik kan het niet alleen dat weet ik, maar ik probeer al wel een opening te maken tot de eerste stap.

Ik weet dat er heel veel mensen dit blog al hebben gelezen. Ik hoop ook dat hier mensen tussen zitten¬†die niets met Defensie te maken hebben. Laat dan ook eens een reactie achter!!! Zolang ze niet haat zaaiend zijn of respectloos zijn ¬†(ik heb ook respect voor jou en je gezin) zal ik ze zeker plaatsen. Nee wij zijn geen zielige mensen, maar wat wij wel zoeken is een beetje meer begrip.¬†Ik kan niet beloven dat ik iedereen nog een reactie terug geef. Dat er zoveel¬†gereageerd zou worden had ik al¬†niet verwacht. Het bewijst wel dat het enorm leeft onder de militair en zijn gezin.¬†¬†Het is nu weekend dus heb ik de tijd, maar ook ik heb mijn gewone werk en dingen te doen ūüôā

Morning mist