Eerste blog is een feit

Mijn eerste blog als vrouw van een militair is een feit. Ik wil jullie meenemen in mijn belevenissen met “mijn militair”.
Nee ik ga niet schrijven over zijn wereld, maar over mijn wereld. Hierin zal ik jullie meenemen met de ups en downs die daarbij horen. Een heleboel mensen hebben niet door wat het inhoudt om met een militair samen te zijn.  En ja, het is mijn eigen keuze om een relatie met een militair te beginnen. Ik ben verliefd geworden op mijn man, niet op zijn beroep. Dat hij zijn beroep met alle passie en trots uitvoert geeft mij alleen maar het gevoel dat ik trots op hem ben. Of wij het eens zijn met alle berichten in de media e.d. en wat ik ervan vind op politiek gebied zal ik mij ook niet uitlaten. Ik geef jullie alleen een heel klein kijkje in mijn leven als de vrouw van! Ook zal ik geen informatie geven die onze mannen en vrouwen in gevaar brengen. Nogmaals het gaat over mijn leven als vrouw van en niet over zijn wereldje en wat daar allemaal speelt.

Als vrouw van ben ik al jaren gewend dat alles anders loopt. Vooral in het begin was dit lastig om aan te wennen. Je moet je voorstellen dat je man op oefening gaat en je krijgt na 3 weken een telefoontje. Schat ik kom nog niet naar huis, we blijven nog een week langer! Oké, dat is te overzien dat weet ik wel, maar intussen moet je de afspraken e.d. die je had staan weer omzetten.  Natuurlijk kun je je daar overheen zetten, maar het is ook wel eens lastig. Of wanneer hij in één keer onverwachts eerder thuis komt. Dat klinkt raar denk je nu misschien, dan zal ik toch blij zijn. Zeker weten dat ik blij ben, maar als ik dan voor de dag erna een afspraak heb staan zal ik die moeten verzetten/afzeggen. Niet omdat dit van hem moet, maar van mijzelf. Ik ben allang blij dat hij weer thuis is en ga dan toch niet gezellig weg naar vriendinnen o.i.d!! Nee het leven hier draait om zijn baan en defensie. En dat ik een man heb met een baan bij defensie ben ik trots op, maar het is niet altijd makkelijk.

Ook uitzendingen horen bij ons leventje. En nee het is niet te vergelijken met een partner die maanden van huis is op zakenreis. Die partner gaat na zijn werk naar zijn hotelkamer o.i.d. en ontmoet misschien wel andere mensen waar hij/zij lekker mee uit eten gaat. Ik noem maar even een voorbeeld. Mijn man gaat tijdens een uitzending niet uit eten en is dag en nacht bezig met zijn werk daar. Intussen wordt ik hier als thuisblijver gek gemaakt door de media met spookverhalen en moet ik de boel draaiende houden. Vooral mijzelf moet ik draaiend houden onder de spanning die onder je vel kruipt. Of je het wilt geloven of niet, het is geen feest.

Alle reacties die hier door jullie geplaats worden zal ik eerst modereren. Niet omdat ik bang ben voor kritiek. Dat zal ik gewoon plaatsen. Je mag het zeker niet met mij eens zijn. Bedenk wel voordat je een reactie geeft dat je het hebt tegen een persoon met gevoelens. En daarom zal ik alles eerst modereren. Soms krijg je van die reacties, dat merk ik in mijn gewone wereld al, die zeer ver gaan. Hoe krom is het dat ik mondeling aangevallen wordt over het werk van mijn man!

Tot snel wanneer ik echt zal beginnen met het schrijven over mijn leventje als vrouw van een militair!

Advertenties